Στις 5 Αυγούστου 2016 πέθανε ο Σωτήρης Δημητρίου, Αλιμιώτης φίλος της Δημοτικής μας Κίνησης και σύντροφος της Αλίντας Δημητρίου. Δημοσιεύουμε σήμερα δύο κείμενα για τον Σωτήρη. Το πρώτο του Βασίλη Δαμιανού, ιδρυτικού μέλους της Δημοτικής μας Κίνησης και συνεργάτη του Σωτήρη στη ΔΕΗ, και το δεύτερο της Νάντιας Βαλαβάνη, μέλους της Δημοτικής μας Κίνησης.


Λεπτομέρειες που επιβεβαιώνουν την εικόνα ενός ξεχωριστού ανθρώπου και αγωνιστή, του Σωτήρη Δημητρίου

Βασίλης Δαμιανός

Του Βασίλη Δαμιανού

Χωρίς η υπερβολή σε ό,τι αναφέρεται στον ξεχωριστό αυτόν άνθρωπο να έχει θέση στο παρόν κείμενο, με απόλυτο σεβασμό στη μνήμη του και σε ό,τι εκείνος με το έργο του και τους αγώνες του άφησε πίσω του, θα θέλαμε σε ό,τι έγινε γνωστό για τον ίδιο μέχρι σήμερα, να προσθέσουμε.
Από τότε που καταλάβαμε σαν συνάδελφοι, σύντροφοι και φίλοι του, την ξεχωριστή ιδιαιτερότητα σε ανθρωπιά και χαρακτήρα που εκείνος διέθετε και αφού η ευγένεια, η σεμνότητα, η αλτρουιστική καλοσύνη και η ελεύθερη προοδευτική του σκέψη, αποτελούσαν για τον ίδιο αποκλειστικά χαρακτηριστικά της ταυτότητάς του, βεβαιωθήκαμε στο τέλος, γιατί εκείνος είχε από χαρακτήρα τη διάθεση να βρίσκεται ανάμεσά μας, μας αποδέχθηκε, μας συναναστράφηκε με καλοσύνη και ευγένεια, μια και τύχαινε να είναι [κατά τη γνώμη μας] πολύ καλύτερός μας. Διερωτηθήκαμε όμως, αν θα μπορούσαν στο μέλλον να υπάρξουν κοινωνίες και όχι βέβαια σποραδικά απαρτιζόμενες από ανθρώπους σαν τον Σωτήρη, αλλά με χαρακτήρες που θα δημιουργούνταν, όχι από τη δυνατότητα που έχει η πολιτεία να παρεμβαίνει στη διαμόρφωσή τους, αλλά με εκείνο το DNA που διέθετε ο ίδιος.
Η καλημέρα του μόλις συναντιόμασταν, είχε να κάνει όχι με τον τυπικό καταναγκασμό που αισθανόταν από υποχρέωση να το κάνει ο καθένας, αλλά γιατί ειλικρινά το αισθάνονταν και είχε να κάνει με τη χαρά που μας έβλεπε, με την ευκαιρία του σχολιασμού της επικαιρότητας, και την καλή συνεργασία που ακολουθούσε μετά μαζί του, χωρίς να δυστροπήσει για το οποιοδήποτε ανθρώπινο λάθος μπορούσε ν’ ακολουθήσει απ’ τη συνεργασία μας μαζί του. Μόνιμη πάντα η υποψηφιότητά του μαζί μας στις εκλογές του μεγαλύτερου σωματείου των συνταξιούχων της ΔΕΗ με 4.000 μέλη και ποτέ απών από την κάλπη την ημέρα που εκείνη μας καλούσε [στις 11-5-2016 η τελευταία του παρουσία]. Από το 1990 σε κάθε προεκλογικό τηλεφώνημά μας για να την εξασφαλίσουμε [με την απορία πάντα της Αλίντα] εκείνος παίρνοντας στη συνέχεια το τηλέφωνο μας απαντούσε: «Η υποψηφιότητά μου είναι στη διάθεσή σας». Στο διπλανό με τον καλό συνάδελφό του μηχανικό Δημήτρη Μπελιά να βρίσκεται το γραφείο του, ενώ ξαφνιάστηκε όταν τον πληροφορήσαμε σε εκδήλωση του ΑΝΩ-ΚΑΤΩ, ότι η Ελένη ήταν κόρη του και την έφερνε σε πολύ μικρή ηλικία με το αδελφό της στις γιορτές των Χριστουγέννων στην ΔΕΗ ο πατέρας της, για να πάρουν το εορταστικό δωράκι τους.
«Επεισοδιακές», πολύωρες και με ενδιαφέρον οι συζητήσεις με τους καλεσμένους του στο σπίτι του, γιατί το κατά καιρούς τσιμπούσι που οργάνωνε, δεν μπορούσε να είχε διαφορετικό σκοπό παρά να δημιουργήσει ένα περιβάλλον με αξιόλογες και της επικαιρότητας ενδιαφέρουσες «λογομαχίες» μια και το δημιουργούσε γι’ αυτό το σκοπό μαζί με την ξεχωριστή σύντροφό του Αλίντα. Υπήρξε μέλος στο «Τμήμα Μαρξιστικών Μελετών» μαζί με πολλούς άλλους σύγχρονους του Εργατικού Κινήματος και σαν κρητικός κινηματογράφου, έπαιρνε μέρος στο Festival ταινιών μικρού μήκους στη Δράμα. Έτσι ώστε όχι μόνο η ώρα με το ενδιαφέρον που παρουσίαζαν οι συνευρέσεις αυτές μας ξέφευγε, αλλά λυπόμασταν γιατί έπρεπε να τελειώνουμε αυτές τις τόσο ενδιαφέρουσες βραδιές. Οι έκτατες τελευταία συναντήσεις μας την εποχή που είχε μείνει πλέον μόνος του, ήταν στο Super market Σκλαβενίτη της γειτονιάς μας όταν τυχαία βρισκόμασταν για τον ίδιο λόγο και ανάμεσα στα άλλα τον ρωτούσαμε: «πώς πάμε από υγεία Σωτήρη» και εκείνος μας απαντούσε: «Καλά είμαι, αντέχω ακόμη». Είναι γνωστό ακόμη, ότι απ’ τους ανθρώπινους χαρακτήρες απουσιάζει πάντα η αρτιότητα και τα μειονεκτήματά τους γίνονται εμφανή ιδιαίτερα σε κάποιες φορτισμένες στιγμές. Αν αυτές υπήρχαν για τον Σωτήρη, είμαστε ευτυχείς γιατί εμείς δεν τις γνωρίσαμε. Έτσι, με αυτήν την ιδιαιτερότητα, την μόνιμη γλυκιά και όχι προσποιητή έκφραση στη συμπεριφορά του θα τον θυμόμαστε πιστεύω όλοι μας για πολύ καιρό.

23.8.2016


DSC04530
Ο Σωτήρης Δημητρίου με την Ελένη Μπελιά (14 Μαΐου 2014 )

Μνήμη Σωτήρη Δημητρίου

Νάντια ΒαλαβάνηΤης Νάντιας Βαλαβάνη

Στις 5 Αυγούστου 2016, κατακαλόκαιρο, τρία χρόνια αφού – και πάλι τέτοιες μέρες – είχε φύγει από τη ζωή στα 78 της χρόνια η αγαπημένη του Αλίντα, αναχώρησε πλήρης ημερών, σε ηλικία 91 ετών, για το ταξίδι δίχως επιστροφή ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ανθρωπολόγους και διαννοούμενους – που πρόλαβε να γράψει επίσης μια μικρή βιβλιοθήκη για την αισθητική του κινηματογράφου: Ο πολιτικός μηχανικός, αχώριστος σύντροφος της, Σωτήρης Δημητρίου.
Ο Σωτήρης έφυγε ήσυχος: Την άνοιξη είχε τακτοποιήσει ό,τι εκκρεμότητες υπήρχαν με το τεράστιο και πολύτιμο ιστορικό αρχείο κινηματογραφημένων μαρτυριών αγωνιστριών γυναικών από την ελληνική ιστορία του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα που η Αλίντα άφησε πίσω της ολοκληρώνοντας την τριλογία της για τις ελληνίδες στην αντίσταση: στην Κατοχή-Εμφύλιο-Δικτατορία. Και είχε παραδώσει για έκδοση το τελευταίο του βιβλίο.
Ένα δεκαπενθήμερο πριν, είχε προβληθεί η πρώτη ταινία της τριλογίας της Αλίντας Δημητρίου «ΠΟΥΛΙΑ ΣΤΟ ΒΑΛΤΟ» στο πλαίσιο μιας κινηματογραφικής λέσχης γειτονιάς στη Νέα Ιωνία κι είχα συμμετάσχει, μαζί με τον Παναγιώτη Δενδρινό, που είχε ως θέμα της πτυχιακής του εργασίας το ντοκιμαντέρ της Αλίντας, στη μεταμεσονύχτια συζήτηση που ακολούθησε. Ο Σωτήρης είχε προσφέρει στο φίλο που οργάνωνε τις βραδιές της κινηματογραφικής λέσχης και τον είχε επισκεφτεί σπίτι του στον Άλιμο, με τη γνωστή του απέραντη ευγένεια, ένα DVD με το συγκεκριμένο έργο για την προβολή, όπως ακριβώς έκανε πάντα στις αντίστοιχες περιπτώσεις η Αλίντα. Αλλά είχε αρνηθεί να συμμετάσχει ο ίδιος στη συζήτηση – με τα ίδια λόγια που χρησιμοποιούσε πλέον σε κάθε ανάλογη πρόσκληση το τελευταίο διάστημα, ότι δε μπορεί, είναι πλέον κουρασμένος.
Θα ήθελα ν’ αφιερώσω στη μνήμη του από αυτή την τελευταία καλοκαιρινή εκδήλωση για το έργο της συντρόφισσας του όσο βρισκόταν ο ίδιος ακόμα στη ζωή, την εισαγωγή μου στη συζήτηση, όπως ανασυστήθηκε με βάση τις αναλυτικές σημειώσεις μου.

22-23.8.2016


DSC01715
Ο Σωτήρης Δημητρίου με την Νάντια Βαλαβάνη και την Ελένη Μπελιά στην εδήλωση – αφιέρωμα στην Αλίντα Δημητρίου και τις γυναίκες που αγωνίζονται (7 Μαρτίου 2014)

Advertisements