????????

Η εικόνα εγκατάλειψης και αδιαφορίας που παρουσιάζει ο Δήμος μας, παρά τα προεκλογικά έργα βιτρίνας, δεν έπεσε από τον ουρανό. Είναι αποτέλεσμα της διοίκησης που άσκησε η δημοτική αρχή Ορφανού. Οχτώ χρόνια Ορφανός, με τα εφτά να έχει δίπλα του τον Ανδρέα Κονδύλη. Πώς γίνεται να πιστέψει κανείς ότι ο Α. Κονδύλης ανεξαρτητοποιήθηκε λίγους μόλις μήνες πριν από τις εκλογές επειδή… αγαπά τον Άλιμο; Η ανεξαρτητοποίησή του ήρθε όταν το κατεστημένο της παράταξης Ορφανού τού αρνήθηκε το χρίσμα. Οι λόγοι είναι “εσωκομματικοί” και λίγο ενδιαφέρουν τους πολίτες του τόπου μας. Αυτό που μας αφορά όλους είναι πως το δίδυμο Ορφανός – Κονδύλης άσκησε επί σειρά ετών εξουσία στον Δήμο μας. Και τα αποτελέσματα είναι, το λιγότερο, απογοητευτικά.

Η παλαιοκομματική πρακτική “Μαυρογυαλούρου”, οι πελατειακές σχέσεις και η αγαστή συνεργασία με ιδιωτικά συμφέροντα σε βάρος του δημόσιου, συλλογικού συμφέροντος παραμένει, δυστυχώς μέχρι σήμερα, ο κανόνας. Μια ματιά στην παραλία αρκεί για να πείσει τους πλέον δύσπιστους: οι ιδιώτες αλωνίζουν, οι δημόσιοι χώροι μαραζώνουν.

Αυτό που μας αφορά όλους είναι πως το δίδυμο Ορφανός – Κονδύλης άσκησε επί σειρά ετών εξουσία στον Δήμο μας. Και τα αποτελέσματα είναι, το λιγότερο, απογοητευτικά.
Αυτό που μας αφορά όλους είναι πως το δίδυμο Ορφανός – Κονδύλης άσκησε επί σειρά ετών εξουσία στον Δήμο μας. Και τα αποτελέσματα είναι, το λιγότερο, απογοητευτικά.

Η αδιαφορία “χτύπησε κόκκινο”. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι υπάρχει ακριβοπληρωμένη μελέτη για το κυκλοφοριακό, η οποία μένει κλεισμένη σε συρτάρια. Την ίδια ώρα που οι κάτοικοι του Αλίμου δεν έχουν πρόσβαση στο μετρό του Αλίμου και οι γειτονιές μας είναι αποκομμένες, χωρίς σύνδεση της μίας με την άλλη.

Αδιαφορία αλλά και πολιτική βούληση εχθρική στα συμφέροντα του συνόλου, συναντάμε και στους ελεύθερους χώρους, μικρούς και μεγάλους. Από τη Μαρίνα που αφήνουν το ΤΑΙΠΕΔ να εκποιεί, μέχρι την ολιγωρία για την εκταμίευση του εγκεκριμένου από το “Πράσινο Ταμείο” ποσού των 2,5 εκατ. ευρώ για τη διαφύλαξη του λόφου Πανί, από το οικόπεδο Ρώμα στον παλιό Άλιμο, δημοτική μας περιουσία που άφησαν ανεκμετάλλευτη και τώρα κινδυνεύει κι αυτή από το ΤΑΙΠΕΔ, μέχρι το κτήμα Τράχωνες-Γερουλάνου που θυμήθηκαν μόνο προεκλογικά, οι δημόσιοι χώροι του Αλίμου κινδυνεύουν. Πρώτα απ’ όλα από εκείνους που έπρεπε να τους προστατεύουν, από τους δημοτικούς μας “άρχοντες”.

Τι να πούμε για την -μη- καθαριότητα; Οι γειτονιές μας εγκαταλελειμμένες, ο πεζόδρομος της Αγίου Δημητρίου -και όχι μόνο- γεμάτος σκουπίδια. Ενώ σε έναν Δήμο με οικονομικά προβλήματα και εξαιρετικά υψηλά δημοτικά τέλη, δεν έγινε απολύτως τίποτα για την προώθηση της ανακύκλωσης. Που δεν είναι μόνο περιβαλλοντικά ορθή αλλά δίνει πολύτιμες οικονομικές ανάσες σε κάθε Δήμο που την εφαρμόζει.

Δεν επιχειρούμε να εξαντλήσουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κάθε κάτοικος του Αλίμου. Δεν θα αρκούσε ολόκληρο το τεύχος της εφημερίδας μας. Απλώς δεν αποδεχόμαστε να μας αντιμετωπίζουν σαν… χρυσόψαρα. Δεν ξεχνάμε ποιοι διοίκησαν τον Άλιμο συντηρώντας μια κατάσταση αδιαφάνειας, ποιοι άφησαν στη μοίρα τους τον τόπο μας. Οι κύριοι Ορφανός – Κονδύλης, εσχάτως μεγάλοι πολιτικοί αντίπαλοι, διαφέρουν όσο δύο σταγόνες νερό. Στις 18 λοιπόν επιλέγουμε νέα πρόσωπα με νέες ιδέες και νέες πρακτικές. Το οφείλουμε στην πόλη μας.

* Το παραπάνω κείμενο βρίσκεται στην 8η σελίδα του τεύχους 9 – Μάιος 2014 της εφημερίδας μας

Advertisements