Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μετά και την επίσημη αίτησή της για την ενεργοποίηση του μηχανισμού «στήριξης» της Ε/Ε και του Δ.Ν.Τ., οδηγεί τη χώρα μας και τους εργαζόμενους στην οικονομική καταστροφή και σε μια μακρά περίοδο λιτότητας, φτώχιας, ανεργίας και όξυνσης των κοινωνικών αντιθέσεων και ανισοτήτων.

Τα νέα μέτρα που εξαγγέλθηκαν σε βάρος των μισθωτών και των συνταξιούχων είναι πρωτοφανή και δείχνουν ακόμη και στους πιο δύσπιστους τη νεοφιλελεύθερη μετάλλαξη της σοσιαλδημοκρατίας και τη μετατροπή της σε μια επιθετική αντιλαϊκή δύναμη.

Τα αντεργατικά μέτρα θα έχουν άμεση συνέχεια με την ψήφιση του ασφαλιστικού, του εργασιακού και του «Καλλικράτη», ο οποίος θα χρησιμοποιηθεί για την υλοποίηση των εντολών του Δ.Ν.Τ. για απολύσεις εργαζομένων στο δημόσιο και τους Ο.Τ.Α.

Η ανατροπή αυτής της κατάστασης προϋποθέτει την αγωνιστική ανάταση όλων των εργαζομένων, την καθημερινή ενεργή συμμετοχή στις κινητοποιήσεις, τις απεργίες, τα συλλαλητήρια και τις διαδηλώσεις, και πρωτίστως τη συνειδητοποίηση ότι ο αγώνας θα είναι μακρόχρονος και ότι θα ευοδωθεί εάν οδηγήσει σε πολιτικές και κοινωνικές ανατροπές σε όφελος των δυνάμεων της εργασίας και σε βάρος του κεφαλαίου και των πολιτικών δυνάμεων που το υπηρετούν.

Έτσι σήμερα είναι μεγαλύτερη η ανάγκη, πέρα απ’ τα τρέχοντα συνδικαλιστικά αιτήματα, το εργατικό κίνημα να πολιτικοποιήσει τον αγώνα του και να βάλει στην πρώτη γραμμή της πάλης του τη ανατροπή του συμφώνου σταθερότητας, την εθνικοποίηση του τραπεζικού-πιστωτικού συστήματος, την επαναδιαπραγμάτευση του εξωτερικού χρέους και την επανεθνικοποίηση βασικών επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας που έχουν ιδιωτικοποιηθεί την προηγούμενη περίοδο, διαφορετικά ο ελληνικός λαός θα δουλεύει για να πληρώνει τα χρέη που δημιούργησαν το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο της χώρας μας και το οποίο και σε συνθήκες κρίσης θα συνεχίσει να ληστεύει τον ελληνικό λαό και τον πλούτο της χώρας μας.

Για να μπει λοιπόν φρένο στον αντεργατική λαίλαπα της κυβέρνησης, χρειάζεται συντονισμένος πανεργατικός αγώνας και όχι μεμονωμένες κινήσεις που μπορεί να οδηγούν σε ήττες.

Σήμερα αυτό που μετράει δεν είναι τόσο η μορφή του αγώνα, αν είναι δηλ. πολυήμερες ή όχι απεργίες, όσο η ενεργή συμμετοχή και η μαζικότητα των κινητοποιήσεων.

Αυτοί είναι οι λόγοι που δεν συμφωνήσαμε στην Εκτελεστική Επιτροπή της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. για την άμεση, χωρίς καμιά προετοιμασία, προκήρυξη απεργίας διαρκείας και μάλιστα με μοναδικό αίτημα την ανάκληση των μέτρων, που προϋποθέτουν όχι μόνο πανεργατικό αλλά παλλαϊκό ξεσηκωμό.

Αντίθετα προτείναμε ένα αγωνιστικό πρόγραμμα κινητοποιήσεων που θα μπορούσε με τη συναίνεση και των πρωτοβάθμιων σωματείων να οδηγούσε σε μετωπική σύγκρουση με την κυβέρνηση, εξασφαλίζοντας τον συντονισμό και με άλλους κλάδους εργαζομένων.

Ελπίζουμε ότι οι τύψεις συνειδήσεως που έχουν αυτοί που επένδυσαν τη λύση των προβλημάτων σε μια κυβερνητική εναλλαγή να μην τους οδηγήσουν σε σπασμωδικές ενέργειες για την εξιλέωσή τους, που όμως σαν τελικό αποτέλεσμα θα έχουν την ενδεχόμενη πρόωρη θέση εκτός μάχης ενός δυναμικού κλάδου, όταν θα κρίνονται και άλλα κομβικά ζητήματα για το μέλλον της εργασίας χιλιάδων εργαζομένων λόγω «Καλλικράτη».

Όσον μας αφορά δηλώνουμε ότι θα βρεθούμε στην πρώτη γραμμή του αγώνα για την επιτυχία των κινητοποιήσεων του κλάδου, γιατί πιστεύουμε ότι αυτή τη στιγμή προέχει η νίκη των εργαζομένων και όχι η επιβεβαίωση της όποιας συνδικαλιστικής ηγεσίας.

Σ’ αυτό το πνεύμα καλούμε και τις άλλες παρατάξεις της Αριστεράς, αλλά και τους εργαζόμενους που μπορεί να στήριξαν το ΠΑΣΟΚ, περιμένοντας καλλίτερες μέρες, να συντονίσουν τον αγώνα τους και να δώσουν προοπτική νίκης στις κινητοποιήσεις.

Αθήνα Μάης 2010                                                                             Α.Σ.Κ.-Ο.Τ.Α

Advertisements