“Tα κορίτσια της βροχής” της Αλίντας Δημητρίου

η συμμετοχή και η προσφορά των γυναικών

στον αντιδικτατορικό αγώνα 1967-74

45 χρόνια από την 21η Απριλίου 1967, την Πέμπτη 19 Απριλίου 2012 στις 8 το βράδυ παρουσιάζεται στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αλίμου (Λεωφόρος Ιωνίας 96, Άνω Καλαμάκι) η ταινία  “Τα κορίτσια της βροχής” της Αλίντας Δημητρίου.

Με την ταινία αυτή ολοκληρώνεται η τριλογία της Αλίντας Δημητρίου για τη συμμετοχή της Γυναίκας στους πολιτικούς αγώνες του αιώνα που μας πέρασε.  Είχαν προηγηθεί το “Πουλιά στο βάλτο”, (προβλήθηκε στον Άλιμο στις 8/12/2010) σχετικά με την Αντίσταση στη γερμανική κατοχή και “Η ζωή στους βράχους”, με θέμα τις εξορίες και διώξεις των γυναικών του Δημοκρατικού Στρατού στον Εμφύλιο. 

Για το βιβλίο “Τα ταξίδια μου [1976-2011]” του ποιητή Άρη Ταστάνη

Ο ποιητής Άρης Ταστάνης γεννήθηκε στα Παράκοιλα Λέσβου το 1953. Από το 1966 κατοικεί στην Τερψιθέα της Γλυφάδας. Πάσχει από “μυϊκή δυστροφία των άκρων”, καθηλωμένος από 22 ετών σε αναπηρικό καρότσι. Την ποιητική του διαδρομή σημαδεύουν τα πάθη και οι αγώνες των καθημερινών ανθρώπων. 

Ο Άρης Ταστάνης συμπληρώνει φέτος τριάντα πέντε χρόνια παρουσίας στα ελληνικά γράμματα, τριάντα πέντε χρόνια ταξίδια στον κόσμο της ποίησης, εκεί όπου ελεύθερος μπορεί να συνυπάρχει δημιουργικά και ισότιμα σε μια πολιτεία που δεν φοβάται τη διαφορετικότητα. «Γράφω για να πιστοποιώ στον εαυτό μου αδιάκοπα ότι δεν φταίω εγώ γι’ αυτό που με χωρίζει από τους άλλους. Γράφω για να διαμηνύσω και στους άλλους ότι δεν ευθύνονται γι’ αυτό που τους χωρίζει από μένα», σημειώνει.

Με την ευκαιρία της έκδοσης των Ταξιδιών, φίλοι της ποίησής του αλλά και φίλοι από τον χώρο της Αριστεράς και των κοινωνικών αγώνων διοργάνωσαν την Κυριακή 4 Μαρτίου 2012 εκδήλωση προκειμένου να τον τιμήσουν, στο Θέατρο “Μίκης Θεοδωράκης”, στην Αργυρούπολη. Μπροστά σε ένα πολυπληθές και συγκινημένο ακροατήριο μίλησε για την ποίησή του η Νάντια Βαλαβάνη, ενώ ποιήματα από τη συλλογή Τα ταξίδια μου [1976-2011] ερμήνευσαν οι ηθοποιοί Κάτια Γέρου, Μαρία Κανελλοπούλου, Γωγώ Μπρέμπου, καθώς και η τραγουδίστρια και συγγραφέας Γιοβάνα, που μίλησε για την προσωπική τους σχέση. Στη ζωή και τους αγώνες του αναφέρθηκαν ο βουλευτής Παναγιώτης Κουρουμπλής, ο πρόεδρος της ΟΛΣΑ Χ. Τσακιρέλλης, καθώς και οι δημοσιογράφοι Αργύρης Δεμερτζής και Αντώνης Σκορδίλης. 

Για το βιβλίο “Ψωμί και Tριαντάφυλλα” της Νάντιας Βαλαβάνη

Σε μια θερμή και φιλική εκδήλωση της Δημοτικής μας Κίνησης, που έγινε την Τρίτη 21 Φεβρουαρίου 2012 στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αλίμου, παρουσιάστηκε το βιβλίο της Νάντιας Βαλαβάνη “Ψωμί και Τριαντάφυλλα – Θέματα Τέχνης και Πολιτικής”. Τη συζήτηση συντόνισε ο Τάκης Μαστρογιαννόπουλος, ενώ αποσπάσματα από το βιβλίο διάβασε η αλιμιώτισσα, ηθοποιός Βίλη Σωτηροπούλου.Για το βιβλίο μίλησαν ο εκδότης του περιοδικού “Μανδραγόρας”, Κώστας Κρεμμύδας και ο ζωγράφος Κυριάκος Κατζουράκης. Στο τέλος της συζήτησης, πήρε το λόγο και η ίδια η συγγραφέας, μιλώντας και για την επιλογή της σχετικά με τον τίτλο του βιβλίου που έχει αναφορά σε ένα σύνθημα σε πανό απεργίας εργατριών στις αρχές του περασμένου αιώνα, το οποίο σήμερα είναι επίκαιρο τόσο όσο και τότε. 

Ακολουθούν τα κείμενα του Κώστα Κρεμμύδα και του  Κυριάκου Κατζουράκη: 

Τα πρώτα βήματα ενός πάντα επίφοβου κινήματος

Του Τάκη Μαστρογιαννόπουλο,
μέλους της Δημοτικής Κίνησης “ΑΝΩ-ΚΑΤΩ στο Καλαμάκι”.

Κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Παπαζήση ο 1ος τόμος του εξαίρετου βιβλίου του Άλκη Ρήγου για την ιστορία του ελληνικού πανεπιστημίου και του φοιτητικού κινήματος της περιόδου 1837-1909. Τίτλος του βιβλίου Ελληνικό Πανεπιστήμιο και Φοιτητικό Κίνημα, από το χθες στο σήμερα του θεσμού.

Σε μια περίοδο που αμφισβητείται από τους απολογητές του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού -εντός και εκτός της εκπαίδευσης- ο δημόσιος ρόλος του δημόσιου σχολείου και ιδιαίτερα του πανεπιστημίου ο Α. Ρήγος έρχεται να υπενθυμίσει ότι από τότε που ιδρύθηκε, στα 1837, το “Οθώνειο” Πανεπιστήμιο της Αθήνας, το πρώτο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα στη χωρά, το δημόσιο πανεπιστήμιο αποτελεί μέχρι και σήμερα «αναφαίρετο και άρα μη διαπραγματεύσιμο (δημόσιο αγαθό). Μια που στην ιστορική διαδρομή των αιώνων, αποτελεί αδιαπραγμάτευτη πολιτιστική κατάκτηση των ευρωπαϊκών λαών». 

Γυναίκα λούζερ – επιστροφή

Της Βίλης Σωτηροπούλου

«Μία γυναίκα νέα, μόνη ψάχνεται. Προσπαθεί να ανακαλύψει αν ανήκει στους χαμένους της ζωής. Αγγίζει τα όρια της, ακροβατεί μεταξύ μελαγχολίας και ευγνωμοσύνης, γελάει με τη ψυχή της σε ενατένιση του εσωτερικού της κόσμου. Η Γυναίκα Loser ξεχνάει τις επιτυχίες της και θυμάται τις αποτυχίες της. Κλείνεται στον εαυτό της, όμως ανοίγεται στις φίλες της. Υποδύεται την καλόγρια και απεκδύεται τις τύψεις της. Πληρώνει ψυχιάτρους και ξεχρεώνει τις ωραίες στιγμές της. Δε διστάζει να σκάσει μισθούς στον ψυχαναλυτή και να ξεσκάσει στο Παρίσι με το επίδομα ανεργίας.

Τρία χρονιά μετά την επιτυχημένη πορεία της παράστασης που σκηνοθέτησε ο Δημήτρης Μπογδάνος, η συγγραφέας Βίλη Σωτηροπούλου τολμά να ανακεφαλαίωσει για άλλη μια φορά και δημιουργεί την επιστροφή της Γυναίκας Loser. Οι απολαυστικοί μονόλογοι του έργου διαιρούνται στα τρία και οι πολλαπλές πτυχές ενός χαρακτήρα προσωποποιούνται παράλληλα από τρεις αποσυρμένες νύφες. Η γυναίκα λούζερ θαρραλέα όσο και απονενοημένα τζογάρει την καρδιά της, την ευτυχία της. Αναρωτιέται πού ανήκει. Αν κερδίζει ή χάνει. “Στο αγγλικό λεξικό, ο loser και ο lover είναι δίπλα δίπλα, ένα γράμμα μόνο διαφέρει. Εραστής και χαμένος δίπλα δίπλα…”» 

Υψηλή Μαγειρική των Σχέσεων

Της Βίλης Σωτηροπούλου

«Μπορούμε να δούμε τις έντονες ερωτικές συγκινήσεις μας με χιούμορ; Και τα ερωτικά πάθη μας; Τον αγώνα για συνύπαρξη με το άλλο φύλο; Ακόμα και τα χρόνια ζωής που περάσαμε μαζί. Αυτά για τα οποία μας πιάνουν τα κλάμματα από συγκίνηση όταν σκεφτόμαστε ότι τα περάσαμε μαζί του ή μαζί της… Εκείνα για τα οποία λίγο μετά βρίζουμε θεούς και δαίμονες που τα χαραμίσαμε γι’ αυτόν ή γι’ αυτήν… Μέσα στο δράμα μας υπάρχει και χιούμορ και πλάκα. Μέσα στην πλάκα, σκοτεινό κομμάτι. Μέσα στη σχέση μοναξιά. Μέσα στη μοναξιά άλλοτε πόνος κι άλλοτε απόλαυση. Η σύνθεση των αντιθέτων. Κατά βάθος μ’ αρέσει που είναι έτσι. Μας δίνουν αφορμές. Να τα κάνουμε έργο, να τα κάνουμε παράσταση κι όλα να μας οδηγούν σε ένα γλέντι. Κάτι που να απογειώνει. Να τρομάζει. Να προκαλεί. Να ρισκάρει. Να ακροβατεί καινά κρατάει λεπτές ισορροπίες. Αλλά και να εκστασιάζει αν γίνεται, να μας λυτρώνει προς στιγμήν, μέχρι να επιδοθούμε ξανά στην υψηλή μαγειρική της σχέσης και στο γνωστό μενού του έρωτα.

Ορεκτικά, κυρίως γεύμα, επιδόρπιο, να τρώμε και να τρωγόμαστε απ’ την αρχή.»

Σκηνοθεσία: Κυριακή Σπανού, Παίζουν οι ηθοποιοί: Πέρικλής Λιανός, Κατερίνα Μπιλάλη, Βίλη Σωτηροπούλου, Μιχάλης Μαρκάτης.

Δεν με νοιάζει ο θάνατος όταν ζω την μαγική στιγμή του έρωτα…

.

.
MHNYMA TOY EΔOYAΡΔO ΓAΛEANO *

Aυτός ο κόσμος έχει την αλητεία μέσα του…

δεν είναι αυτός ο κόσμος που γεννηθήκαμε αντάξιος των ονείρων μας …

αλλά υπάρχει ένας άλλος κόσμος στην κοιλιά αυτού του κόσμου…

που περιμένει.

Θα είναι ένας κόσμος πολύ διαφορετικός

και με μια επώδυνη γέννα.

 

Αναγνωρίζω τα χαρακτηριστικά αυτού του καινούργιου κόσμου

από τις αυθόρμητες διαδηλώσεις που σαρώνουν τον πλανήτη

και από την δικιά σας γωνιά,

την Ελλάδα μας.

 

Πολλοί με ρωτούν τι θα συμβεί μετά.

Δεν γνωρίζω, απαντώ και δεν με νοιάζει ιδιαίτερα.

Η αλήθεια είναι, ότι με ενδιαφέρει πάρα πολύ

αυτό που συμβαίνει τώρα.

 

Πώς θα τελειώσει αυτή η ιστορία;

Είναι σαν να αναρωτιέμαι πότε θα ερωτευτώ.

Δεν με νοιάζει ο θάνατος όταν ζω την μαγική στιγμή του έρωτα…

και εγώ λέω, αυτή η στιγμή έχει το άπειρο μέσα της,

όσο διαρκεί…

 

Είμαι Έλληνας, όσο ποτέ, τούτες τις ώρες….

*Διαβάστηκε στην επετειακή εκδήλωση που έγινε  στις 27 Οκτωβρίου 2011 στον Δήμο Ελληνικού-    Αργυρούπολης, στην μνήμη του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, 44 χρόνια από την δολοφονία του.

«Εξωοικονομικές» όψεις της κρίσης

«Εξωοικονομικές» όψεις της κρίσης: Κοινωνία, Δημοκρατία και Πολιτικό Σύστημα, Τέχνη και Πολιτισμός

Της Νάντιας Βαλαβάνη,
μέλος της Δημοτικής Κίνησης “ΑΝΩ-ΚΑΤΩ στο Καλαμάκι”.
Το κείμενο στηρίζεται σε ομιλία της
στη Διεθνή Συνάντηση για το χρέος,
Αθήνα, Νομική Σχολή, 6-8 Μαΐου 2011.

Η τριήμερη Διεθνής Συνάντηση για το χρέος στην Αθήνα, οργανωμένη από την Πρωτοβουλία για Λογιστικό Έλεγχο επί του Ελληνικού Δημόσιου Χρέους και 9 διεθνείς οργανώσεις για το χρέος, διεξήχθη με τέτοια επιτυχία που ξάφνιασε ακόμα και τους οργανωτές της μπροστά σε ένα πυκνό και ζωηρό, εξαιρετικά ευρύ από πολιτική άποψη, ακροατήριο, όχι τυχαία στο κλείσιμο του πρώτου χρόνου ενός Μνημονίου σε διαρκή «επικαιροποίηση» και επιδείνωση. Η «Διακήρυξη της Αθήνας», στην οποία κατέληξε, συνιστά ένα πρώτο διεθνές πλαίσιο για συντονισμό της πάλης με επίκεντρο το χρέος πριν απ’ όλα των αντίστοιχων κινημάτων των χωρών της περιφέρειας της Ευρωζώνης.

Τετάρτη 26 Ιανουαρίου 2011, ώρα 8,00 μ.μ. Δημοτικό Θέατρο Αλίμου «Κάρολος Κουν»

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης

το Πολιτιστικό Τμήμα του “ΑΝΩ-ΚΑΤΩ στο Καλαμάκι” σας καλεί …

• Αλίντα Δημητρίου και “ΠΟΥΛΙΑ ΣΤΟ ΒΑΛΤΟ”

.Λίγα λόγια για την ταινία

Εποχές λογοκρισίας, επιστρέφουν στην Ηλιούπολη !

Απαγόρευση της θεατρικής παράστασης «Το όνομά μου είναι Rachel Corrie»

Αναδημοσίευση από το Ψηφιακό Καράβι:

Rachel Corrie (1979 - 2003)

Ο δήμαρχος της Ηλιούπολης, Γιάννης Αναγνώστου, απαγορεύει την παρουσίαση της παράστασης «Το όνομά μου είναι Rachel Corrie» στο δημοτικό θέατρο Ηλιούπολης, διότι, όπως ο ίδιος δήλωσε, θεωρεί το ανέβασμα της συγκεκριμένης παράστασης «πολιτική κίνηση».

Αντιπρόσωποι πολιτιστικού φορέα της Ηλιούπολης σε συνεργασία με το επίσημο πολιτιστικό κέντρο του δήμου ενδιαφέρθηκαν για το ανέβασμα της παράστασης στο δήμο Ηλιούπολης. Η παράσταση είχε προγραμματιστεί για τις 7 Ιουλίου 2010. Ενώ, όμως, είχαν συμφωνηθεί όλα τα διαδικαστικά, είχαν οριστεί οι ημερομηνίες των τεχνικών προβών και διευθετούνταν τα επιμέρους τεχνικά ζητήματα, ο κ. Αναγνώστου αποφάσισε να ακυρώσει την παράσταση.

Ο πολιτιστικός φορέας του δήμου έδωσε διορία στο δήμαρχο και τον αντιδήμαρχο να αναθεωρήσουν τη θέση τους μέχρι την Κυριακή 28 Ιουνίου. Ωστόσο, η θέση του δημάρχου δεν έχει αλλάξει.

Ακυρώνει προγραμματισμένη θεατρική παράσταση απαγορεύοντας τη φιλοξενία της στο δημοτικό θέατρο. Απαγορεύει την παράσταση “Το όνομά μου είναι Rachel Corrie”, μία παράσταση της Μάνιας Παπαδημητρίου που παρουσιάστηκε όλο το χειμώνα στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, μία παράσταση που πήρε δύο παρατάσεις και που θα συνεχίσει να παρουσιάζεται και για δεύτερη χρονιά.

Από τη θεατρική ομάδα

Ποιά ήταν η Rachel Corrie

Μια συμπολίτισσά μας, εκθέτει !

Δευτέρα 21 Ιουνίου, στις 20.00, στην αίθουσα Ιακωβίδη του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων.

Ένα χρόνο και μια μέρα μετά τα πανηγυρικά εγκαίνια του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης, που φτιάχτηκε για να στεγάσει τον κλεμμένο θησαυρό της Ακρόπολης, γίνονται και τα εγκαίνια της 3D έκθεσης με αυτό το θέμα.

Ένα χρόνο και μια μέρα μετά κάθε συζήτηση ή και ψίθυρος για την επιστροφή των “ελγινείων” έχει σκεπαστεί από τη βαριά σκιά του Δ.Ν.Τ.
Σύντομα η προσπάθεια του ελληνικού λαού για επιβίωση θα μοιάζει πιο πολύ με την μάχη των Λαπιθών με τους Κένταυρους, που ακόμα στεγάζεται στο Βρεττανικό μουσείο.

Αξίζει τον κόπο εκείνες τις ημέρες να δει κανείς αυτήν την έκθεση. Θα έχει την μοναδική ευκαιρία να φέρει κοντά του , με τα ειδικά γυαλιά, τα εκπληκτικά αυτά έργα τέχνης.

Όχι με τα εθνικιστικά του γυαλιά αλλά με τα γυαλιά του πολίτη του κόσμου που αναγνωρίζει τις κλοπές του παγκόσμιου πολιτισμού που διέπαρξαν οι αποικιοκράτες σε βάρος των λαών και αυτές που συνεχίζουν να διαπράτουν οι νεοαποικιοκράτες σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης.

Αυτοί που δεν τα έχουν δει ποτέ, αλλά ακόμα και όσοι έχουν δει τα γλυπτά στο Λονδίνο, θα έχουν την ευκαιρία να τα περιεργαστούν σε εκπληκτικές λεπτομέρειες μέσω της πρωτότυπης τεχνικής τρισδιάστατης φωτογραφίας της Κίκας Παρδάκη.

Η Κίκα Παρδάκη και η τρισδιάστατη φωτογραφία

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟ ΓΙΑ ΤΟΝ Β. ΜΑΓΙΑΚΟΒΣΚΥ

O Χώρος Διαλόγου και Δημιουργίας Καμπάνη 2 σας προσκαλεί την ερχόμενη Τρίτη 11 Μαίου στις  20.30 στοΝέο Ελληνικό Θέατρο του Γιώργου Αρμένη,Σπ.Τρικούπη 34,Εξάρχεια σε ένα αφιέρωμα στη ζωή και το έργο του ποιητή Βλαδιμίρ Μαγιακόφσκι, 80 χρόνια μετά την αυτοκτονία του.

Πρόκειται για μια παράσταση 90’, που στήθηκε χάρη στη συλλογική, εθελοντική δουλειά πολλών ανθρώπων απ’  όλους τους τομείς της τέχνης. Συμπεριλαμβάνει ομιλίες, ποιήματα του Μαγιακόβσκι και για τον Μαγιακόβσκι, τραγούδια σε στίχους Μαγιακόβσκι, ένα θραύσμα από το θεατρικό του έργο του 1929 Ο κοριός με χρήση της πρωτότυπης μουσικής του Σοστάκοβιτς, ένα απόσπασμα από την ταινία του του 1918 Η πριγκίπισσα και ο αλήτης, video-ντοκιμαντέρ, φωτογραφίες και άλλα ντοκουμέντα της εποχής σε σκηνοθετική επιμέλεια Δημήτρη Σκλάβου και παραγωγή Περικλή Αντωνίου.