Τα άδεια ταµεία και η υπερχρέωση του Δήµου µας (αλήθεια γιατί; Μήπως υπάρχει κάποιος από εµάς που δεν πληρώνει το βαρύ δηµοτικό «χαράτσι» του;) βγάζει το Δήµο στο σφυρί.
Κοινόχρηστοι Χώροι πρασίνου αποχαρακτηρίζονται και οικοπεδοποιούνται. Εκτάσεις που εντάχθηκαν στο Σχέδιο µε τις διατάξεις του Ν.1337/1983, εξασφαλίζοντας κοινόχρηστους χώρους πρασίνου, «αφήνονται» στην οικοπεδοποίηση, γιατί ο δήµος αρνείται να συµµορφωθεί µε τις υποχρεώσεις του και ν’αποζηµιώσει τις δικές του οφειλές.
Την ολιγωρία και την αδιαφορία της εκάστοτε Διοίκησης, την εισπράττει σήµερα ο δηµότης µε στέρηση αυτών που νόµιζε κεκτηµένων. Η αδιαφορία για εµάς και το περιβάλλον µας, ήρθε να ρίξει στον «κάλαθο των αχρήστων», τα φιλόδοξα σχέδια για δηµιουργία χώρων πρασίνου και πνευµόνων ζωής σ’αυτό τον τόπο.
Έτσι ήρθε και η ώρα µηδέν και για το «Λόφο Πανί», µια περιοχή που διατηρήθηκε µακριά από τα µεγαλεπήβολα σχέδια των κατασκευαστών και των επιχειρηµατιών για σειρά δεκαετιών. Και η αρχή έγινε τη δεκαετία του 90 όταν η Πολιτεία συναίνεσε ώστε η µέχρι τότε εκτός Σχεδίου περιοχή να πολεοδοµηθεί µε τις διατάξεις του Ν.1337/83, µε τον όρο όµως η κορυφή του Λόφου να µείνει Κοινόχρηστο Πράσινο, όρο που η Δηµοτική Αρχή άρχισε ήδη να αθετεί . (περισσότερα…)

ο λόφος όπως είναι σήμερα
το …μέχρι στιγμής, “αύριο” του λόφου









